ادبیات عاشورایی در آستانه متحول شدن استحبیب اله بهرامی شاعر و روزنامه نگار

یک شاعر گفت: ادبیات عاشورایی، ادبیاتی آرمانی و ارزشی است با پیشینه‌ای سترگ و محکم که ریشه در فرهنگ سیاسی، اجتماعی و حماسی کشورمان دارد.

حبیب‌اله بهرامی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان اظهار کرد: این ادبیات پس از شهادت امام حسین (ع) و یاران با وفایش در اشعار شاعران بزرگی چون فرزدق، شاعر نامدار عرب، کسایی مروزی، ناصرخسرو، سنایی، عطار و محتشم کاشانی دیده می‌شود و تا امروز و تا ابد نیز در اشعار شاعران معاصر و آینده مانا و پویا و جاودان خواهد ماند چراکه حادثه و حماسه عاشورا و مظلومیت امام حسین (ع) در خون این ملت است و فراموش ناشدنی.

او خاطرنشان کرد: اگرچه ادبیات عاشورایی با همان رجزخوانی‌های کربلا آغاز شد و در قرن‌های چهارم تا ششم هجری تداوم یافت؛ در قرن‌های هفتم و هشتم به اوج خود رسید و در قرن نهم هجری نیز در شعر شاعران غیر شیعه نمود یافت. البته در زمان صفویان با شعر معروف محتشم کاشانی به کمال رسید.

این روزنامه‌نگار همچنین گفت: اصولا شاعران و نویسندگان و در کل هنرمندان و حتا مردم عادی وقتی واقعه و حماسه عاشورای حسینی را از نظر می‌گذرانند متاثر می‌شوند و مکنونات قلبی و تراوشات و اندیشه‌های درونی خود را در قالب‌های ادبی و هنری به منصه ظهور می‌رسانند. از آن جا که فرهنگ و مکتب عاشورا در سلول‌های امت‌های مسلمان ریشه و شکوفه کرده لذا عشق به امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) و یاران با وفایش باعث می‌شود که شاعران و نویسندگان از حماسه عاشورا درس بگیرند و ناخودآگاه به سرایش و خلق ادبیات دینی و آیینی بپردازند.

بهرامی با اشاره به این که ادبیات عاشورایی و کلا ادبیات دینی و آیینی از واقعه کربلا تاکنون دچار فراز و نشیب‌هایی شده بیان کرد: ادبیات عاشورایی در آستانه متحول شدن است به شرطی که توجه به آن روز به روز بیش‌تر شود و شکوفه‌های ادبیات خالص و به دور از شعار عاشورایی فضای جامعه را دربربگیرد.