ادبیات پایداری چشم بسیجی می خواهد

حبیب اله بهرامی شاعر و روزنامه نگار

حبیب‌الله بهرامی خاطرنشان کرد: پایداری یک ارزش است. به ویژه اگر از نگاه فرهنگ رشد کند، یک ارزش فرهنگی محسوب می‌شود.

این نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار با بیان این که پایداری فرهنگی روشنگرانه است به خبرنگار ایسنا در خوزستان گفت: ادبیات پایداری چشم بسیجی می‌طلبد . چشمی که در این زمان با خامه ادبیات پایداری به مقابله با هجمه‌های فرهنگی برود. چشمی که از اقیانوس حماسه عاشورا و هشت سال دفاع مقدس ما آبدیده شده و خورشیدی باشد و آفتابش بتواند مرزهای گشوده و ناگشوده را در نوردد و دل‌های آدمیان را گرم و معطر کند و زندگی با افتخار بیافریند.

بهرامی با اشاره به این که به ادبیات پایداری بیش‌تر از نگاه حماسه نگریسته و پرداخته شده تاکید کرد: دلاوری‌ها، فداکاری‌ها، حماسه‌آفرینی و جان‌فشانی‌ها‌ گل های درخت ادبیات پایداری هستند اما همه آن نیستند. حضور و شکوه دیدنی و کم نظیر و استقلال‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم با الگو گرفتن از پشتوانه‌های ایرانی و اسلامی شکوفه‌هایی هستند که لازم است در راس نگاه و دل و جان ادیبان و هنرمندان قرار گیرد و به دور از شعار و کلیشه در وسعت فرهنگ ما به منصه ظهور درآید.

وی یادآوری کرد: ادبیات پایداری ما از نگاه حماسه در جای جای کشورمان مفروش بوده ولی در این زمینه کم کار نشده است اما تا جهانی شدن و رسیدن به ادبیات پایداری قابل قبول نیازمند زدودن فقر فرهنگی در همه ابعاد، تحول در نظم شعری و نثر داستانی، تسهیل کردن راه‌های منتهی به حوزه چاپ و نشر، دعوت از نویسندگان و شاعران مجرب، برطرف کردن ضعف در سیاست‌گذاری‌ها، بها دادن و پرداختن به نقدهای آسیب‌شناسانه، خارج شدن از کلیشه و شعارزدگی در نثر و مضامین، دور نشدن از واقع گرایی و تحریف نکردن واقعیت‌ها، ارایه شخصیت‌پردازی‌های درخور توجه، تک ساختی نبودن آثار و غنی کردن مضامین به خصوص مضامین انتقادی و رهایی از یک نواختی در سبک و دیگر عناصر داستانی و شعری می‌باشد.

این روزنامه‌نگار تصریح کرد: ضروری است تا دستگاه‌های مسؤول از نگاه یک سویه خود به ادبیات پایداری دست بردارند و این قدر به دور و بری‌های خود بها ندهند و نگاه‌های خود را به تمامی نقاط کشورمان بیندازند و ضمن اولویت بخشیدن به ملاک‌های هنری و ادبی در حمایت از آثار ادب پایداری حمایت‌های جانانه خود را - که در حقیقت ریخت و پاشانه است - از آثار ضعیف دوستان و آشنایان قطع کنند و از ارایه ی رانت‌ها و یارانه‌ها به آنان خودداری کنند؛ اگر می‌خواهند ادبیات پایداری ما پایدار بماند و جهانی شود.